วัดอัมพวัน ตั้งอยู่ริมแม่น้ำป่าสัก แต่เดิมชื่อ "วัดม่วงล้อม" เพราะบริเวณวัดปรากฎว่าเต็มไปด้วยพันธุ์ไม้มะม่วงขนาดใหญ่ ยืนต้นอยู่เป็นจำนวนมาก

          ต่อมาพระครูติ๊บ ซึ่งเป็นพระครูเมืองวัดเขาแก้ว ได้มาปฏิสังขรณ์วัดม่วงล้อมใหม่ สร้างกุฎิสงฆ์และพระอุโบสถขึ้นแล้วให้นามวัดว่า "วัดอัมพวัน" มีพระภิกษุสงฆ์มาจำพรรษาอยู่ไม่มากนัก เพราะชาวบ้านในระแวดนี้มีน้อยมาก มีหลวงตาจั่นเป็นเจ้าอาวาสองค์แรก และเมื่อหวงตาจั่นได้มรณภาพไปแล้ว อาจารย์ย้อย ปุญญมี จึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสแทนต่อมา

                      ในบริเวณวัดยังปรากฎมีวิหารเป็นที่ตั้งของพระพุทธรูปองค์ใหญ่ถือปูน ด้วยขนาดหน้าตักกว้าง 110 ซม. สูง 145 ซม. มีหลักฐานปรากฎว่า สร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา มีอายุความเก่าแก่ประมาณ 400 ปีเศษ

          นอกจากนี้ยังมีเจดีย์ ที่สร้างขึ้นเพื่อบรรจุพระบรมสาริริกธาตุ ที่ชาวบ้านละแวกนั้น ได้เห็นปาฎิหารย์รัศมีแสงเรืองรองนวลทั่วบริเวณหลายคน เมื่อสอบถามจึงทราบว่า แสงนั้นเปล่งมาจากพระบรมสารีริกธาตุ ที่กุฏิอาจารย์ย้อย จึงมีความเลื่อมใสยิ่ง และร่วมกันสร้างเจดีย์ สำหรับบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ

         พระอาจารย์ย้อย ปุญญมี เป็นเกจิอาจารย์ชื่อดัง ทางด้านการปลุกเศกเครื่องลางของขลัง แจกจ่ายให้บรรดาศิษยานุศิษย์ ไว้เป็นเครื่องป้องกันตัว เคยปรากฎผลศักดิ์สิทธิ์และมีอภินิหารเป็ฯที่เลื่อลือในบรรดาศิษย์และคนทั่วไป ที่ได้เคยมีประสบการณ์มาแล้ว เครื่องรางของขลังนั้น ท่านเคยทำหว้หลายชนิด โดยเฉพาะ ตระกรุดขนิดต่างๆ หลายรุ่น , สาริกาลิ้นทอง, ผ้ายันต์ต่างๆ, พระประจำวันต่างๆ และเหรียญและแหวนรูปหลวงพ่อย้อย

           หลวงพ่อย้อย ปุญญมี มรณะภาพ เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม 2525 รวมอายุได้ 90 ปี ปรากฎว่าจนปัจจุบัน เป็นเวลา 25 ปีแล้ว ร่างกายของท่านยังไม่เน่าเปื่อย